Afhankelijk van de hardheid van het tandoppervlak van het reductiemiddel, verdelen mensen de tandwieloverbrenging gewoonlijk in twee categorieën, namelijk de tandwieloverbrenging met hard tandoppervlak en de tandwieloverbrenging met zacht tandoppervlak.
Over het algemeen is de hardheid van het tandoppervlak van het in elkaar grijpende tandwiel groter dan 350HBS, wat een tandwiel met een hard tandoppervlak wordt genoemd, anders wordt het een tandwiel met een zacht tandoppervlak genoemd.
Afhankelijk van de hardheid van het tandoppervlak verdelen mensen de tandwieloverbrenging gewoonlijk in twee categorieën, namelijk de tandwieloverbrenging met harde tanden en de tandwieloverbrenging met zachte tanden. De keuze van de tandwieloverbrenging moet gebaseerd zijn op de ontwerpvereisten. De twee soorten tandwieloverbrengingen hebben hun eigen voor- en nadelen, maar ze hebben de voordelen van een grote transmissiebelasting en een lange levensduur met harde tandoppervlakken, en worden veel gebruikt.
Er zijn veel materialen en warmtebehandelingsmethoden die worden gebruikt voor tandwielen met harde tanden, zoals de veelgebruikte: 40Cr .45# 45Mn2 staal kan een laatste warmtebehandeling, hoogfrequente ontlaat- of nitreerbehandeling ondergaan, zoals 20Cr.20CrMnTi.20CrMnVB.20CrNiH, enz. kan worden gecarbureerd en gedoofd, zoals 38CrMnAI kan een nitreringsproces gebruiken om een hogere hardheid te bereiken, gebruiken sommige speciale materialen speciale warmtebehandelingsmethoden.
