Tandwielen kunnen worden geclassificeerd op basis van tandvorm, tandwielvorm, tandlijnvorm, oppervlak waarop de tandwieltanden zich bevinden en productiemethode.
Het tandwieltandprofiel omvat de tandprofielcurve, drukhoek, tandhoogte en verplaatsing. Ingewikkelde tandwielen zijn gemakkelijker te vervaardigen, dus in moderne tandwielen vormen ingewikkelde tandwielen de absolute meerderheid, terwijl cycloïde tandwielen en boogtandwielen minder worden gebruikt.
Qua drukhoek is het draagvermogen van tandwielen met kleine drukhoeken kleiner; Terwijl tandwielen met grote drukhoeken een hoger draagvermogen hebben, maar de belasting op het lager toeneemt als het transmissiekoppel hetzelfde is, wordt dit alleen in speciale gevallen gebruikt. De tandhoogte van tandwielen is gestandaardiseerd en over het algemeen worden standaard tandhoogten aangenomen. Er zijn veel voordelen aan verplaatsingstandwielen, die in allerlei soorten mechanische apparatuur zijn gebruikt.
Bovendien kunnen tandwielen, afhankelijk van hun vorm, ook worden onderverdeeld in cilindrische tandwielen, kegelwielen, niet-cirkelvormige tandwielen, tandheugels en wormwielen; afhankelijk van de vorm van de tandlijn kunnen ze worden onderverdeeld in rechte tandwielen, spiraalvormige tandwielen, visgraattandwielen en gebogen tandwielen; Het oppervlak is verdeeld in externe versnellingen en interne versnellingen; volgens de productiemethode kan het worden onderverdeeld in gegoten tandwielen, gesneden tandwielen, gewalste tandwielen en gesinterde tandwielen.
De materialen voor de fabricage van tandwielen en het warmtebehandelingsproces hebben een grote invloed op het draagvermogen, de grootte en het gewicht van het tandwiel. Vóór de jaren vijftig werd koolstofstaal meestal gebruikt voor tandwielen, in de jaren zestig werd gelegeerd staal gebruikt en in de jaren zeventig werd gehard staal meestal gebruikt. Afhankelijk van de hardheid kan het tandoppervlak in twee typen worden verdeeld: zacht tandoppervlak en hard tandoppervlak.
Tandwielen met zachte tandoppervlakken hebben een laag draagvermogen, maar zijn gemakkelijker te vervaardigen en hebben goede inloopprestaties. Ze worden meestal gebruikt in algemene machines zonder strikte beperkingen op het gebied van transmissiegrootte en -gewicht, en in de productie van kleine volumes. Omdat het kleine wiel zwaarder belast wordt in de op elkaar afgestemde tandwielen, is, om de levensduur van het grote en het kleine tandwiel ongeveer gelijk te maken, de hardheid van het tandoppervlak van het kleine wiel doorgaans hoger dan die van het grote wiel.
geharde tandwielen hebben een hoog draagvermogen. Nadat het tandwiel is doorgesneden, wordt het afgeschrikt, aan het oppervlak afgeschrikt of gecarboniseerd en afgeschrikt om de hardheid te vergroten. Maar bij de warmtebehandeling zal het tandwiel onvermijdelijk worden vervormd, dus na de warmtebehandeling moet slijpen, slijpen of fijn snijden worden uitgevoerd om de fout veroorzaakt door de vervorming te elimineren en de nauwkeurigheid van het tandwiel te verbeteren.
