Dişliler diş şekline, dişli şekline, diş çizgisi şekline, dişli dişlerinin bulunduğu yüzeye ve imalat yöntemine göre sınıflandırılabilir.
Dişli diş profili, diş profili eğrisini, basınç açısını, diş yüksekliğini ve yer değiştirmeyi içerir. Sarmal dişlilerin üretimi daha kolaydır, bu nedenle modern dişlilerde sarmal dişliler mutlak çoğunluğu oluştururken, sikloid dişliler ve ark dişlileri daha az kullanılır.
Basınç açısı açısından küçük basınç açılı dişlilerin yük taşıma kapasitesi daha küçüktür; basınç açısı büyük olan dişliler daha yüksek taşıma kapasitesine sahipken, transmisyon torku aynı olduğunda rulmana binen yük artar, bu nedenle sadece özel durumlarda kullanılır. Dişlilerin diş yükseklikleri standartlaştırılmıştır ve genellikle standart diş yükseklikleri benimsenmiştir. Her türlü mekanik ekipmanda kullanılan deplasman dişlilerinin birçok avantajı bulunmaktadır.
Ayrıca dişliler şekillerine göre silindirik dişliler, konik dişliler, dairesel olmayan dişliler, kremayer dişliler ve sonsuz dişliler olarak da ayrılabilir; Diş hattının şekline göre düz dişliler, helisel dişliler, balıksırtı dişliler ve kavisli dişliler olarak ayrılabilirler; Yüzey, dış dişlilere ve iç dişlilere bölünmüştür; imalat yöntemine göre döküm dişliler, kesme dişliler, haddelenmiş dişliler ve sinterlenmiş dişlilere ayrılabilir.
Dişli üretim malzemeleri ve ısıl işlem prosesi, dişlinin yük taşıma kapasitesi ile boyutu ve ağırlığı üzerinde büyük etkiye sahiptir. 1950'li yıllardan önce dişliler için çoğunlukla karbon çeliği, 1960'lı yıllarda alaşımlı çelik, 1970'li yıllarda ise çoğunlukla yüzeyi sertleştirilmiş çelik kullanıldı. Sertliğe göre diş yüzeyi iki tipe ayrılabilir: yumuşak diş yüzeyi ve sert diş yüzeyi.
Yumuşak diş yüzeylerine sahip dişlilerin yük taşıma kapasitesi düşüktür ancak imalatları daha kolaydır ve iyi bir alıştırma performansına sahiptirler. Çoğunlukla, şanzıman boyutu ve ağırlığı konusunda katı kısıtlamaların olmadığı ve küçük hacimli üretimin olduğu genel makinelerde kullanılırlar. Küçük çarkın eşleşen dişlilerde daha ağır bir yüke sahip olması nedeniyle, büyük ve küçük dişlilerin çalışma ömrünün kabaca eşit olması amacıyla, küçük çarkın diş yüzeyinin sertliği genellikle büyük çarkınkinden daha yüksektir.
Sertleştirilmiş dişliler yüksek yük taşıma kapasitesine sahiptir. Dişli kesildikten sonra su verilir, yüzeyi su verilir veya karbürlenir ve sertliği arttırmak için su verilir. Ancak ısıl işlemde dişli kaçınılmaz olarak deforme olacaktır, bu nedenle deformasyondan kaynaklanan hatayı ortadan kaldırmak ve dişlinin doğruluğunu artırmak için ısıl işlemden sonra taşlama, taşlama veya ince kesme yapılmalıdır.
